ตอนที่ 426 ทางขาด

ตอนที่ 426 ทางขาด

เมฟดึงบังเหียนกระตุกอย่างแรง

กิ้งก่าบกตัวหน้าสุดยกลอยแผงอก กรงเล็บครูดลงไปในดินโคลนจนเป็นร่องลึก เกวียนบรรทุกคันแรกพุ่งไปข้างหน้าอีกครึ่งฟุต ล้อถึงได้หยุดลงด้วยแรงที่ร็อกกับแกวินช่วยกันดันยันไว้

เกวียนอีกสองคันด้านหลังก็หยุดตามกันมาติดๆ

สายรัดเทียมส่งเสียงเสียดสีบาดหูตอนรับน้ำหนัก ลังไม้ในตู้เกวียนกระแทกเข้ากับเชือกมัด ฟ่านไห่ซินเฝ้าอยู่ข้างเกวียนคันที่สอง พอเช็กว่าของไม่เอียงล้มลงมา ถึงค่อยเดินฝ่าสายฝนขึ้นไปข้างหน้าขบวน

ตัวของอีไลเปียกโชกไปหมดแล้ว

ขนปีกอมน้ำฝนไว้จนชุ่ม ลู่แนบติดไปกับปีก เขาค้อมตัวหอบหายใจอยู่สองสามที ปาดน้ำบนหน้าออกก่อน แล้วค่อยชี้ไปยังช่องเขาอีกฟาก

“ข้างหน้ามีดินโคลนถล่ม เส้นทางผ่านไปไม่ได้แล้วครับ”

มาร์คัสเปิดฮู้ดเสื้อคลุมออก

“ฝังกลบยาวแค่ไหน”