กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 287 บันทึกในอดีต
ไม่กี่วินาทีต่อมา เสียงนั้นก็เงียบหายไป
ฟีน่าถามเสียงเบา “หนูเหรอคะ”
เกรย์ไม่ได้ตอบ
เขาชักดาบสั้นออกมา แล้วเดินไปทางต้นเสียงสองก้าว
สุดทางเดินมีแค่แผ่นไม้ที่พังถล่มลงมา ใต้แผ่นไม้เป็นกองเศษหิน และตามซอกมีขนสีเทาอยู่สองสามเส้น
ลูลู่ย่อตัวลงดู
“มีขนหนูจริงๆ ด้วย”
แต่อีเว็ตต์กลับแหงนมองเพดาน
“หนูไม่เหยียบเศษไม้หักแล้วยังเตะมันกลับเข้าที่เดิมหรอกนะ”