ตอนที่ 132 เด็กอย่าริกินเหล้า

ตอนที่ 132 เด็กอย่าริกินเหล้า

เขายกแก้วขึ้นมาจิบคำหนึ่ง

สัมผัสแรกที่แตะโดนลิ้นคือรสหวาน

ไม่ใช่ความหวานเลี่ยนแสบคอ แต่เป็นความหวานละมุนสดชื่นแซมกลิ่นหอมของดอกไม้และผลไม้ เหมือนมีผลไม้แช่อิ่มละลายอยู่ตรงปลายลิ้น

ตามมาด้วยกลิ่นอายแอลกอฮอล์จางๆ

ความรู้สึกนั้นเหมือนความซ่าของน้ำอัดลมมากกว่าความร้อนผ่าวของเหล้าแรงๆ

มันทิ้งไออุ่นบางเบาไว้ในลำคอ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรสหวานชื่นใจที่ติดอยู่ในคอ แล้วแผ่ซ่านจากกลางอกไปทั่วทั้งร่าง

ตลอดทั้งคำช่างลื่นคออย่างน่าเหลือเชื่อ

ฟ่านไห่ซินไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองกำลังดื่มเหล้าอยู่ด้วยซ้ำ มันเหมือนกำลังดื่มชาเย็นชั้นดีที่ใส่น้ำผึ้งมากกว่า

“อืม อร่อยดีแฮะ”