กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 101 การลอบฆ่าอันสมบูรณ์แบบ
(เพื่อความลื่นไหลของเนื้อเรื่อง ไม่กี่ตอนนี้จะเป็นตอนยาวระดับ 4,000 ตัวอักษร)
ตรงปากทางเข้าถ้ำก็อบลิน ฟ่านไห่ซินกำลังยืนเหม่อมองปากรูอันมืดสนิทนั้นอยู่
ปากถ้ำราวกับปากที่หิวโซ มันพ่นกลิ่นเหม็นเน่าที่ผสมปนเปกันระหว่างเนื้อเน่า เชื้อรา และสิ่งปฏิกูลไม่ทราบชนิดออกมาอย่างต่อเนื่อง
กลิ่นนี้ทำเอาโพรงจมูกของเขาอยากจะประท้วงหยุดทำงานขึ้นมาทันที
“มุดรูอีกแล้ว”
ฟ่านไห่ซินพึมพำออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายชีวิตขั้นสุด
ฝันร้ายตอนมุดท่อระบายน้ำคราวก่อนยังจำได้ติดตา เพิ่งผ่านมาไม่กี่วันก็ต้องมุดลงใต้ดินอีกแล้ว
เขาเริ่มสงสัยอย่างจริงจังแล้วว่าชาติที่แล้วตัวเองเกิดเป็นตัวตุ่นหรือเปล่า
แต่บ่นก็ส่วนบ่น สมองเขายังไม่ได้หยุดคิด