ตอนที่ 169 ความเข้าใจผิดของฉู่เหอ

ตอนที่ 169 ความเข้าใจผิดของฉู่เหอ

สือหยวนอาศัยช่วงเวลาที่พระนางของตนกำลังนอนกลางวันไปเอาของที่กรมขันที ขากลับบังเอิญพบกับตู้โม่ผู้เป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเดินสวนมา จึงแสร้งทำเป็นไม่รู้จัก

ตู้โม่ขวางนางไว้ “เจ้าใช้ประโยชน์เสร็จแล้วก็ลืมพี่ชายของเจ้าจริง ๆ ช่างไร้น้ำใจนัก”

หางตาของสือหยวนกวาดมองไปรอบทิศ ครั้นเห็นว่าไร้ผู้คนจึงตัดพ้ออย่างมีจริตว่า “ข้าทำเพื่อหลีกเลี่ยงข้อครหา หากมีผู้ใดล่วงรู้เรื่องที่ท่านช่วยข้า ท่านย่อมลำบากแน่ สองคราก่อนอยู่แถวที่พักของท่าน ล้วนเป็นลูกศิษย์และคนสนิทของท่าน ย่อมพูดคุยได้ ทว่ายามนี้คือข้างนอกนะเจ้าคะ”

ตู้โม่ได้ยินดังนั้นก็เข้าใจทันทีว่าน้องสาวลูกพี่ลูกน้องของตนกำลังหวาดระแวงผู้ใด จึงอธิบายว่า “ไทเฮายินยอมให้ข้าคอยรับใช้อยู่ข้างกาย ชาติตระกูลเบื้องหลังของข้าท่านผู้เฒ่าย่อมกระจ่างแจ้งแก่ใจเป็นอย่างดี ความสัมพันธ์ของพวกเราพระองค์จะไม่ทรงทราบได้อย่างไร พระองค์ในวัยนี้สนใจเพียงความสำราญของตนเองและความมั่นคงของราชสำนัก เรื่องบางเรื่องพระทัยของพระองค์นั้นกระจ่างแจ้ง เพียงแค่ไม่ซักไซ้ไล่เลียงเท่านั้น

ที่ข้าออกแรงช่วยเหลือเพียงเล็กน้อยก็เพราะพระนางของเจ้ายังคงมีประโยชน์อยู่ มิเช่นนั้นอย่างมากข้าก็แค่ดึงเจ้าขึ้นจากปลักโคลน คงไม่รนหาที่ไปลุยน้ำขุ่นเช่นนี้หรอก”

สือหยวนยามนี้จึงได้เข้าใจ อำนาจชี้เป็นชี้ตายแท้จริงแล้วกุมอยู่เพียงในมือของบุคคลสำคัญระดับสูงสุดไม่กี่คนเท่านั้น