กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 สหายร่วมอ่านของอ๋องโซ่วน้อย
ณ ตำหนักเว่ยหยาง ฮองเฮาประทับนั่งสง่างามอยู่เหนือแท่นสูง
“พระนางเพคะ กรมขันทีคัดเลือกนางกำนัลน้อยส่งมาแล้วเพคะ”
“พาเข้ามาเถิด”
เด็กสาวอายุราวสิบเอ็ดสิบสองปีสิบกว่าคนหลุบตาต่ำก้มหน้าทยอยเดินเข้ามา ยืนเรียงกันเป็นสองแถว
ฮองเฮาทอดพระเนตรอย่างละเอียด อีกทั้งยังตรัสถามคำถามอีกสองสามข้อ จึงคัดเลือกออกมาสี่คน สั่งให้เฉินลู่พาตัวออกไป “สอนกฎระเบียบให้เรียบร้อยแล้วจัดให้พวกนางผลัดกงล้อกันปรนนิบัติรับใช้เรื่องพู่กันและน้ำหมึกขององค์ชายใหญ่”
เหอลู่เห็นคนออกไปแล้วจึงก้าวขึ้นหน้าไปนวดกดจุดถวายฮองเฮา “ข้างกายองค์ชายใหญ่มีขันทีสี่คน ป้าสองคน แม่นมสองคนคอยติดตามอยู่แล้ว นับว่าไม่จำเป็นต้องใช้คนมากมายถึงเพียงนี้ พระนางทรงรู้สึกว่าซางอิ๋งปรนนิบัติรับใช้ยังไม่รอบคอบพอหรือเพคะ ให้บ่าวไปตักเตือนนางสักสองสามประโยคหรือไม่เพคะ”
ฮองเฮาส่ายพระพักตร์เบา ๆ “แม่นางผู้นั้นเฉลียวฉลาดมีไหวพริบ จัดการเรื่องราวก็รอบคอบ ดูแลเอาใจใส่อันเอ๋อร์เป็นอย่างดี ทว่าเปิ่นกงกังวลใจก็เพราะเป็นเช่นนี้แหละ”
เหอลู่เผยสีหน้าไม่เข้าใจ
“เปิ่นกงกังวลว่าอันเอ๋อร์จะนำมิตรภาพความผูกพันที่อยู่ร่วมกันมาหลายปีไปปะปนกับความรักใคร่ฉันชายหญิง แม่นางผู้นั้นก็มิใช่คนธรรมดา รอจนภายหน้ามีภรรยาเอกแต่งเข้าสกุล ย่อมต้องก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นมามากมายเป็นแน่