ตอนที่ 124 ฉู่เหอเข้าวัง

ตอนที่ 124 ฉู่เหอเข้าวัง

เสิ่นโจวคอยปลอบใจอ๋องโซ่วน้อยอยู่ข้าง ๆ “องค์ชายทรงเป็นท่านอ๋อง คนธรรมดาย่อมเกรงกลัวในบารมีของท่านจึงมิกล้าคบหา ท่านมิต้องทรงใส่พระทัยมากเกินไปพ่ะย่ะค่ะ”

อ๋องโซ่วน้อยรู้สึกราง ๆ ว่ามิใช่เพราะเหตุนี้ ทว่าก็ยอมปลอบใจตนเองไปเช่นนั้นก่อน

รอจนกระทั่งเลิกเรียนด้วยใจลอย เขาไม่ได้รีบร้อนกลับไปเหมือนเช่นเคย แต่เดินลอดประตูดัดโค้งบานหนึ่งเข้าไปยังอีกฝั่งของสำนักศึกษาหลวง

เขายืนอยู่ตรงมุมหนึ่ง พอมองเห็นเซียวเสาอันถูกผู้คนมากมายรุมล้อม ก็รู้ได้ทันทีว่าเสิ่นโจวมิได้พูดความจริง

คนอื่นไม่ยินดีจะเข้าใกล้ตน หาใช่เพราะเขามีฐานะสูงส่งแต่อย่างใด

เจ้าของเก่าน้อยก็เป็นองค์ชายเช่นเดียวกัน กลับมิได้ถูกผู้ใดจงใจตีตัวออกห่าง ตรงกันข้ามทุกคนต่างแย่งกันเข้ามาผูกมิตรกับเขา

เป็นเพราะตนเองน่ารังเกียจเกินไปอย่างนั้นหรือ