ตอนที่ 117 ความเด็ดเดี่ยวของสือหยวน

ตอนที่ 117 ความเด็ดเดี่ยวของสือหยวน

ซูเฉิงกลับมองหลินสวินเพิ่มอีกหลายแวบ มักรู้สึกว่าคำพูดเมื่อครู่ของอีกฝ่ายแฝงความหมายบางอย่าง พลันนึกถึงความเป็นไปได้ขึ้นมาอย่างหนึ่ง หลินสวินอาจจะคิดว่าเคราะห์กรรมของคนตระกูลหลินเป็นความผิดของฝ่าบาทพระองค์ปัจจุบัน

เพราะอย่างไรเสียหากไม่ใช่เพราะฝ่าบาทพระองค์ปัจจุบันมีรับสั่งปิดเมือง คนตระกูลหลินก็อาจจะยังมีโอกาสรอดชีวิตอยู่บ้าง

หากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ละก็... ซูเฉิงพลันรู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง

เขาจึงดึงตัวหานสีที่กำลังคุยอย่างออกรสออกชาติออกมา “หานสี พวกเรากลับไปพักผ่อนกันให้เร็วหน่อยเถอะ มิฉะนั้นพรุ่งนี้เช้าเจ้าคงสัปหงกอีกแน่”

หลังจากปลีกตัวพ้นจากฝูงชนแล้ว ซูเฉิงจึงเอ่ยเสียงเบากับหานสี “วันหน้าเจ้าเอ่ยถึงฝ่าบาทพระองค์ปัจจุบันให้น้อยลงหน่อย”