เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 116 เซียวจิ่งหรงผู้เอาใจใส่
เซียวจิ่งหรงยังนับว่ามีมโนธรรมอยู่บ้าง ตลอดช่วงเทศกาลปีใหม่นอกจากแวะไปเยี่ยมเยียนฮองเฮาในตอนกลางวันแล้ว เวลาที่เหลือล้วนพักผ่อนอยู่ในตำหนักบรรทมของตนเองจริง ๆ
ยามที่ฟื้นฟูการถวายคำนับของแต่ละตำหนัก ซูถังเห็นเครื่องประทินโฉมบนดวงหน้าของฮองเฮาเบาบางลงไปมาก ทว่าสีหน้าและเลือดฝาดยังนับว่าใช้ได้ จึงรู้ว่านางมีอาการดีขึ้น คิดว่าช่วงเวลานี้คงได้รับการพักฟื้นบำรุงเป็นอย่างดี
เมื่อการถวายคำนับสิ้นสุดลง ซูถังก็ให้แม่นมอุ้มลี่เป่ากลับไปยังตำหนักฮองเฮา
“เสด็จแม่”
“เสด็จแม่มา”
ลี่เป่าดึงรั้งฮองเฮาหมายจะเดินออกไปข้างนอก
ฮองเฮากุมมือน้อย ๆ ของลี่เป่าเอาไว้ ไม่เข้าใจว่าเขาจะพานางไปที่ใด
ซูถังเอ่ยปากอธิบาย “องค์ชายสามปั้นตุ๊กตาหิมะไว้ที่หน้าประตูโถงของหม่อมฉันตั้งหลายตัว อยากจะชวนให้ฮองเฮาพระนางไปทอดพระเนตรเพคะ”