บทที่ 186: มาถึงราชธานี

บทที่ 186: มาถึงราชธานี

ดวงอาทิตย์ฤดูใบไม้ร่วงลอยสูง สายลมพัดพาความร้อนของฤดูร้อนจากไป พร้อมนำความเย็นสบายของฤดูใบไม้ร่วงมาแทนที่

แต่สำหรับเมืองใหญ่ที่รุ่งเรืองแห่งนี้ การเปลี่ยนแปลงของฤดูกาลก็เป็นเพียงการทำให้ผู้คนบนถนนต้องสวมเสื้อผ้าบาง ๆ เพิ่มขึ้นอีกชั้นเท่านั้น

ราชธานีชิงสือ กำแพงเมืองหนาหนักกั้นความรุ่งเรืองภายในเมืองออกจากโลกภายนอกที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

หน้าประตูเมืองมีแถวยาวเหยียด ผู้คนที่เข้าออกต่างทยอยผ่านการตรวจสอบจากทหารยามแดนหลอมกาย เพื่อป้องกันไม่ให้ใครนำเมล็ดพืชอสูรบางชนิดเข้าเมือง

“เฮ้ย เปิดถุงใบนั้นดู อย่าคิดว่าจะตบตากันผ่านไปได้”

“ท่านครับ นี่เป็นแค่เสบียงแห้งที่ผมนำออกมาจากในเมือง...”