บทที่ 184: พิษที่ซ่อนอยู่ลึกในพื้นฐานร่างกาย

บทที่ 184: พิษที่ซ่อนอยู่ลึกในพื้นฐานร่างกาย

ท้องฟ้าเริ่มมืดลง เมืองศิลาเดียวดายเองก็ไม่มีธรรมเนียมทำงานกะกลางคืน พอตกเย็น งานทุกอย่างในเมืองจึงหยุดลงชั่วคราว

ที่เรือนเล็กของชุยอวี่ ฉินรุ่ยเฟิงกับคนอื่นๆ ที่เพิ่งเลิกงานกำลังยืนรายงานสถานการณ์การทำงานให้ฟางโจ้วฟัง

“ผู้อาวุโส วันนี้ภายในเมือง...”

“ไม่ต้องรายงานฉันหรอก”

ฟางโจ้วเก็บป้ายรับรอง แล้ววางเสี่ยวเยว่ลงบนโต๊ะข้างๆ อย่างลวกๆ ก่อนตัดบทฉินรุ่ยเฟิง เขากวาดตามองฉินรุ่ยเฟิงที่กำลังประจบประแจง ชุยอวี่ที่ดูเศร้าหมองโดยไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร จากนั้นสายตาก็ไปหยุดที่อาอวิ๋นกับแม่ของเธอ แล้วจึงยิ้มออกมา

“ฉันไม่ใช่คนของเมืองศิลาเดียวดาย อีกไม่นานก็ต้องออกจากเมืองนี้ไป หลังจากนั้นพวกเธอจะเป็นยังไง ก็ต้องพึ่งตัวเองแล้ว”

อาสุ่ยรีบดึงอาอวิ๋นลงคุกเข่า แล้วคำนับฟางโจ้วอย่างนอบน้อม