บทที่ 148: อย่าทำให้กระบี่ของฉันแปดเปื้อน

บทที่ 148: อย่าทำให้กระบี่ของฉันแปดเปื้อน

ฟางโจ้วอุ้มเสี่ยวเยว่มาปรากฏตัวในพื้นที่โล่งแห่งหนึ่ง ทันใดนั้นก็มีศิษย์ยอดเขากระบี่ศักดิ์สิทธิ์กว่าสิบคนถือพู่กันตรงเข้ามาหาฟางโจ้ว

หลังจากศิษย์เหล่านั้นสำรวจฟางโจ้วครู่หนึ่ง พวกเขาก็ประสานมือขอโทษเขา จากนั้นจึงกลับขึ้นไปบนฟ้าและค้นหาสถานที่ต้องสงสัยต่อ

“ว้าว คึกคักดีจัง”

ฟางโจ้วมองเงาร่างบนท้องฟ้าที่มีจำนวนมากจนแทบบดบังดวงอาทิตย์ แล้วอดอุทานออกมาไม่ได้

มองแวบแรกยังนึกว่าเป็นเมฆดำอยู่เลย พี่ซูนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ คนตั้งเยอะยังหาเขาไม่เจอ เป็นคนเก่งเรื่องเล่นซ่อนหาจริงๆ

ฟางโจ้วมองป้ายประกาศที่อยู่ไกลออกไป บนนั้นเขียนไว้ว่า: