กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 133: ศาสนจักรปฐมโกลาหล: มาถึงก็แจกวิชาให้เลย
ภายในห้องนอน จันทราสุกใสยังคงแขวนอยู่บนเพดาน ส่องคลุมเพดานจำลองห้วงดาราเอาไว้
เย่หนิงหานลืมตาขึ้นมองฟางโจ้วที่กำลังหมุนดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์อยู่ในมือข้างๆ
“อืม ฉันหลับไปนานแค่ไหนแล้ว”
เสียงของเย่หนิงหานแฝงความเกียจคร้านเล็กน้อยของคนเพิ่งตื่นนอน
“ไม่นานหรอก แค่สี่ชั่วโมงเอง”
ฟางโจ้วมองเย่หนิงหาน เก็บดวงอาทิตย์กับดวงจันทร์ในมือไปพลางเผยรอยยิ้ม น้ำเสียงฟังสบายๆ
“ใกล้ได้เวลาไปกินข้าวแล้ว ไปกันเถอะ อย่าปล่อยให้คนอื่นรอนาน”
ฟางโจ้วจูงมือเย่หนิงหานที่กลับมาสดใสมีชีวิตชีวาแล้ว เย่หนิงหานพยักหน้าและเก็บจันทราสุกใสกลับไป
ทั้งสองพาเสี่ยวเยว่ไปด้วย ก่อนเดินออกจากลาน ที่นั่นมีผู้ติดตามรอพวกเขาอยู่แล้ว