กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 102: เคารพประเพณี
จู่ๆ ไท่อินก็ลืมตาขึ้น รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าทันที
เธอลุกขึ้นยืน ความเย็นเยียบรอบตัวพลันสลายไป
“หานซวง ในที่สุดเธอก็มา”
ไท่อินเดินไปหาหลิ่วหานอีอย่างอารมณ์ดี น้ำเสียงหวานเจี๊ยบ เธอคล้องแขนหลิ่วหานอีไว้แล้วเชิดคางมองวายุเหมันต์
“วายุเหมันต์ ยอมแพ้เถอะ ฉันเป็นคนของหานซวงมานานแล้ว ที่ฉันอาศัยอยู่บนดวงจันทร์ของดาวหมื่นปราชญ์มาหลายปี ก็เพื่อจะได้อยู่ใกล้หานซวงมากขึ้น นายเลิกตามตื๊อฉันได้แล้ว ฉันกลัวหานซวงจะเข้าใจผิด”
สีหน้าของหลิ่วหานอีแข็งค้าง เธอมองไท่อินอย่างตกตะลึง
ดูถูกเธอไปจริงๆ เพื่อแก้แค้นฉัน เธอถึงกับทำได้ขนาดนี้เลยเหรอ?
ไท่อินแสร้งทำหน้าบริสุทธิ์ “ไม่มีอะไรนี่ ฉันรักเธอจริงๆ นะ”