บทที่ 52: ความรู้สึกของปัญญาประดิษฐ์

บทที่ 52: ความรู้สึกของปัญญาประดิษฐ์

ฟางโจ้วลูบเสี่ยวเยว่อย่างแผ่วเบา พลางครุ่นคิดอย่างละเอียด

บางเรื่องต้องสัมผัสด้วยตัวเองเท่านั้น ถึงจะได้คำตอบที่ถูกต้อง

แม้จากสถานการณ์ตอนนี้จะไม่น่ามีปัญหาอะไร แต่ก็ต้องป้องกันไว้ก่อน เผื่อเกิดเหตุไม่คาดคิด

เขาไม่อยากได้ยินคำตอบที่อาจทำให้ตัวเองเสียใจอย่าง “ขอโทษ ฉันผิดเอง ต่อจากนี้ฉันจะบอกคำตอบให้เธอด้วยวิธีที่ง่ายและตรงไปตรงมาที่สุด”

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนลองถามหยั่งเชิงว่า

“จุดประสงค์ที่เธอถูกสร้างขึ้นมาคืออะไร?”

ม่านแสงหยุดชะงักไปเพียงเล็กน้อย จากนั้นตัวอักษรก็ปรากฏขึ้น พร้อมกับเสียงอ่อนโยนที่ดังตามมา

“ฉันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาโดยตรง ตอนแรกฉันเป็นเพียงชุดสวิตช์...”