เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 111 สมทบกัน
“น้องสาว? หรือว่าเธอจะมาช่วยพวกเราจริง ๆ?” ฉีอวี๋ตื่นเต้นอยู่บ้าง เพียงได้อยู่ข้างน้องสาวก็ให้ความรู้สึกปลอดภัยล้นเหลือ
“มีความเป็นไปได้จริง ๆ หรือว่านี่จะเป็นกระแสจิต” พูดจบมี่หย่าก็อัญเชิญร่างจิตของตน เสวียเหลียน ปลดปล่อยอนุภาครักษาเพื่อเร่งการสมานแผลของเยว่อิ๋ง
น้องสาวใส่ใจเยว่อิ๋งเป็นพิเศษ พวกเธอค้นพบเรื่องนี้ไม่นานหลังจากติดตามฉีอวี๋มายังดาว 007 จะว่าอย่างไรดีล่ะ? เป็นความรู้สึกราวกับว่าหากเยว่อิ๋งเกิดเรื่องขึ้นมา น้องสาวก็พร้อมจะดำดิ่งสู่ด้านมืดในวินาทีถัดไป
“พวกเราน่าจะเดินเข้าทางตันแล้ว อาหารกับน้ำอยู่ได้อีกไม่กี่วัน ดินเพาะปลูกที่นี่ก็ไม่เหมาะกับการปลูกพืชพลังงาน แถมการเพาะปลูกยังสิ้นเปลืองพลังจิตวิญญาณไม่น้อย ทุกคนก็ไม่มีเวลาฟื้นฟูตัวเองดี ๆ อีก ไอ ๆ ๆ ชีวิตแบบร้องเรียกฟ้าฟ้าไม่ตอบ ร้องเรียกดินดินไม่รับนี่ช่างทรมานเหลือเกิน”
ร่างกายเริ่มชา แม้แต่หายใจก็รู้สึกเหนื่อยล้า สมองหนักอึ้งจนอยากหลับไปเช่นนี้เสียเลย
เมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงผิดปกติของเยว่อิ๋ง มี่หย่าก็ตบไหล่เธอเบา ๆ “เยว่อิ๋ง อย่าหลับไป ตื่นสิ มันไม่ชอบมาพากล”
พอหันไปก็พบว่าผู้บาดเจ็บทุกคนมีอาการเช่นนี้ ฉีอวี๋จึงรีบวิ่งไปหาศาสตราจารย์ฉี
“ศาสตราจารย์ฉี ผู้บาดเจ็บมีอาการผิดปกติ”