กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 89 สาหร่ายสีชมพู
บนก้อนหินสีน้ำตาลขนาดเท่ากำปั้น มีสาหร่ายสีชมพูอ่อนกลุ่มเล็ก ๆ งอกอยู่ นับว่ามันยังรู้ว่าจ้างเธอมาปลูกพืชก็ต้องให้ค่าตอบแทน
สาหร่ายสีชมพูอ่อน เจ้าตัวนี้ช่างมีหัวใจแบบสาวน้อยเสียจริง
“ได้ ๆ ฉันจะไปปลูกให้เดี๋ยวนี้” มู่จิ่นถอนหายใจอย่างจนใจ ก่อนพาคุณแม่บินไปยังโขดหินแนวปะการังข้าง ๆ
ท่ามกลางแสงสีเขียวที่ไหลบ่า สาหร่ายสีชมพูอ่อนผืนใหญ่แผ่ลามจากแนวปะการังลงสู่ก้นทะเล จากนั้นพวกเธอก็เห็นเจ้าตัวใหญ่พุ่งเข้าหาสาหร่ายอย่างตื่นเต้น มู่จิ่นลูบศีรษะมันเบา ๆ แล้วพาคุณแม่กลับค่ายพัก
“ได้เวลาแล้ว ฉันไปทำอาหารก่อน” หลานจือมองเวลา ก่อนเตรียมกลับไปทำมื้อเย็นบนยานบิน
“เจ้านาย ฉันไปช่วยคุณแม่” จือจือรีบตามไปเช่นกัน