กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 88 เพื่อนเก่า
เห็นสัตว์ประหลาดที่กำลังนอนหมอบอยู่ริมโขดหินและแทะกินสาหร่าย มู่จิ่นก็หัวเราะเบา ๆ ขึ้นมาทันที “คุณแม่ มันนับเป็นเพื่อนเก่าของฉันได้มั้ง คราวก่อนที่ฉันมา มันยังให้ของขวัญฉันด้วย สาหร่ายผืนนี้ก็เป็นฉันที่ปลูกให้มัน”
เธอโอบเอวคุณแม่แล้วร่อนลงบนโขดหิน อีกัวนาทะเลสัมผัสได้ถึงพลังจิตวิญญาณที่คุ้นเคย จึงหันมามอง
มู่จิ่นถึงกับเห็นแววตาตื่นเต้นจากดวงตาของมัน แต่สาหร่ายริมโขดหินเหลือไม่มากแล้ว
“เสี่ยวจิ่นจ๊ะ คุณแม่ว่าการเข้าไปใกล้แบบนี้ยังอันตรายมากอยู่ดี” หลานจือหวาด ๆ อยู่บ้าง เจ้าตัวใหญ่นั่นหน้าตาน่ากลัวจริง ๆ