ตอนที่ 15 ความชอบที่เขียนไว้บนใบหน้า

ตอนที่ 15 ความชอบที่เขียนไว้บนใบหน้า

ต้าหรงไม่ได้คิดจะรับความช่วยเหลือจากใครเปล่า ๆ เธออุ้มเสี่ยวอิงออกจากประตูใหญ่โรงพยาบาล แต่เผยปินมีความกระตือรือร้นอย่างจริงใจ เขาปั่นจักรยานตามขึ้นมาทันต้าหรงในทันที

“เราก็เป็นเพื่อนร่วมงานกันทั้งนั้น คุณทำแบบนี้มันดูห่างเหินเกินไป ผมแค่ช่วยส่งน้องสาวคุณเท่านั้น” เผยปินเห็นต้าหรงไม่ได้รอเขา จึงอดรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย

ต้าหรงหยุดฝีเท้า มองเผยปินแวบหนึ่ง หากปฏิเสธอีกก็กลับจะดูเสแสร้งเกินไป

“งั้นก็รบกวนช่างเผยแล้ว” ต้าหรงประคองเสี่ยวอิงขึ้นไปบนรถของเผยปิน แล้วให้ซื่อเป้ยเอ๋อร์ช่วยประคองเสี่ยวอิงไว้ด้วย ส่วนตัวเองก็เดินกลับบ้านต่อ

เผยปินขี่จักรยานยี่สิบแปดนิ้วให้ซื่อเป้ยเอ๋อร์และเสี่ยวอิงซ้อนท้าย ส่งทั้งสองคนกลับถึงบ้าน