เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 351 ภูตเทพผันแปร
กลางดึก ศาสตราจารย์หานกำลังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียง
หลังจากปิดไฟ โคมไฟด้านนอกก็ส่องสว่างไปทั่วทั้งขุนเขาของโรงเตาเผากวานซานเหยา
แสงสีแดงฉานดั่งโลหิตสาดส่องเข้ามาจากนอกหน้าต่าง
ทอดเงาเป็นตารางกระทบลงบนใบหน้าของศาสตราจารย์หาน
โคมไฟเหล่านั้นเปรียบดั่งดวงตานับไม่ถ้วนที่กำลังจ้องมองลงไปยังโรงเตาเผาเบื้องล่าง เทพหยินที่ปกติเคยเพ่นพ่านแถวนี้ล้วนแปรสภาพกลายเป็นไส้โคมไปหมดสิ้น ที่นี่จึงคล้ายกับกลายเป็นแดนเทพอันมืดมนของเทพหยินซานกวานตนนั้นไปโดยปริยาย
ภายนอกนั้น มีไอสีปรอทอันพิลึกพิลั่นเช่นเดียวกันแปรสภาพเป็นอักขระคาถารูปทรงต้นไม้ประหลาด ถักทออยู่รอบนอกตึกหลังเล็กคอยสกัดกั้นไม่ให้โคมไฟด้านนอกบินเข้ามา
เสือตัวใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นจากไอลี้ลับและเจ้าแม่ม่าจู่ยืนอยู่ตรงหัวบันไดชั้นหนึ่ง ทั้งสองเงยหน้ามองโคมไฟที่ลอยล่องอยู่ด้านนอกพร้อมกัน
พวกเขาทั้งสอง คนหนึ่งเป็นทวารบาล อีกคนดูแลเรื่องราวแห่งท้องทะเล
เรื่องพวกนี้จึงไม่ใช่เหตุผลที่ทั้งสองท่านจะต้องยื่นมือเข้าแทรกแซง