เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 350 พิธีเซ่นสรวงภูตเทพ
เขตหวงห้ามของคนเป็น
ลมกรรโชกและสายฝนกระหน่ำ บรรยากาศมืดหม่นอึมครึม
เมื่อมองดูจากระยะไกล ห้องที่จุดตะเกียงดวงน้อยสว่างขึ้นมาจึงไม่ต่างอะไรกับเรือลำน้อยกลางพายุคลั่ง ซึ่งพร้อมจะถูกคลื่นลมซัดจมหายลงสู่ก้นทะเลได้ทุกเมื่อ
ทว่าภายในห้องเล็กๆ คับแคบแห่งนี้ในเวลานี้ กลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายประหลาดพิกล
ในโลกมนุษย์ธรรมดา ย่อมไม่มีทางปรากฏภาพเช่นนี้ขึ้นมาได้เลย
ภายในห้อง กลิ่นอายสีเทาอันเยียบเย็นและน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งลอยล่องออกมาจากตราพยัคฆ์ ก่อนจะแปรสภาพกลายเป็นดวงตาข้างหนึ่ง มันกวาดมองไปรอบทิศ และสุดท้ายก็แลเห็นหญิงสาวผู้มีท่วงท่าสง่างามที่ยืนอยู่เบื้องหลังศาสตราจารย์หาน
หญิงสาวผู้สง่างามรับรู้ถึงการมีอยู่ของดวงตานั้นเช่นกัน เธอเหลือบมองลูกตาดวงนั้นแวบหนึ่ง แล้วกลับผงกศีรษะให้มันเบาๆ
ไม่กลัวเลย
กลิ่นอายฉัตรเบญจรงค์บนเรือนร่างของเธอ แทบจะกลั่นตัวกลายเป็นควันธูปเครื่องสักการะของจริงอยู่รอมร่อ