เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 348 ห้วงมิติกาลเวลาที่คลาดเคลื่อนกับแสงจันทร์ชวนผวา
คนข้างในนั่งดูโทรทัศน์ ส่วนในห้องครัว มีคนกำลังชำแหละหนูกับนกกระจอก แสงจันทร์จากด้านนอกสาดส่องเข้ามา ยิ่งขับเน้นให้ที่นี่มืดมิดสนิทตา
หลินเฟิงยืนอยู่ท่ามกลางเงามืด พลางจ้องมองทุกสิ่งเบื้องหน้าตาไม่กะพริบ
ไม่ว่าฝีมือของศาสตราจารย์หานจะประณีตเพียงใด เขาก็ไม่มีทางเย็บหนูกับนกกระจอกเข้าด้วยกันได้
พวกมันตายหมดแล้ว และการเย็บซากสิ่งไร้ชีวิตเข้าด้วยกันก็มิอาจบันดาลให้ซากเหล่านี้พลิกฟื้นความตายกลับมามีชีวิตได้
หลินเฟิงกุมพลังส่วนหนึ่งของไร้ช่องว่างเอาไว้ ทว่าความเข้าใจในไร้ช่องว่างของเขาก็ยังไม่มากพอที่จะสร้าง 'สัตว์ประหลาดตัดต่อ' ขึ้นมาได้ ท่วงท่าของศาสตราจารย์หานมั่นคงและแข็งทื่อ ราวกับศัลยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญไม่ผิดเพี้ยน มือของเขาไม่สั่นเทาแม้แต่น้อย ไร้ซึ่งความลังเลอย่างสิ้นเชิง
"แสงจันทร์สว่างเกินไป"
"ศาสตราจารย์หาน คุณอยู่ที่ไหนกันแน่"
หลินเฟิงเอ่ยพึมพำเสียงแผ่ว เขายื่นมือออกไปแตะบนร่างของศาสตราจารย์หาน ศาสตราจารย์หานไม่ได้กำลังฝัน เส้นผมของหลินเฟิงแทงทะลุเข้าไปในร่างของเขา ทว่าก็ไม่อาจควบคุมร่างกายนี้ได้
เขาทลายม่านชั้นหนึ่งแตกกระจาย!