เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 347 พฤติกรรมซ้ำซากที่เกิดขึ้นกะทันหัน
ตอนที่สวี่เนี่ยนบอกเรื่องนี้กับเจ้านาย มือของศาสตราจารย์หานก็ชะงักไปเล็กน้อย
"ยังมีคนอื่นยืมอ่านหนังสือเล่มนี้อีกเหรอ เป็นนักศึกษาแบบไหนกัน มีลักษณะเด่นอะไรไหม นานๆ ทีจะมีคนสนใจศาสตร์แขนงของพวกเรา นับเป็นต้นกล้าชั้นดีเลยนะ
เป็นเด็กปริญญาตรีเหรอ เขาสนใจจะสมัครเรียนต่อปริญญาโทกับฉันไหม"
ศาสตราจารย์หานเอ่ยถามอย่าง "ไม่ใส่ใจ"
สวี่เนี่ยน "พวกเราแอดเพื่อนกันไว้ค่ะ ไม่ได้ถามอะไรมากไปกว่านั้น..."
ศาสตราจารย์หาน "งั้นฉันขอดูหน้าโมเมนต์ของเขาหน่อย"
สวี่เนี่ยนประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ส่งมือถือไปให้อย่างว่าง่าย ศาสตราจารย์หานเห็นคนหนุ่มที่เปี่ยมไปด้วยพลังแห่งวัยหนุ่มสาวคนหนึ่ง เขาสวมแว่นกันแดดอันใหญ่ ดูนำสมัย ร่างกายแผ่ซ่านไอแดดและความมีชีวิตชีวาออกมา ทำให้คนที่มองเพียงแวบเดียวก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาได้
ศาสตราจารย์หานไม่ได้มองหน้าของเขา แต่เลื่อนสายตาไปหยุดอยู่ที่ท่อนแขน
เขาเห็นนกตัวหนึ่ง