กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 322 ล้วนเป็นการฝึกฝนที่ยากลำบากยิ่งยวด (1/2)
ราวกับหลุดเข้ามาในโปรแกรมประหลาดอะไรสักอย่าง
เงาผีลอยวูบวาบอยู่ด้านหลังหลินเฟิง เอ่ยถามเขาว่า "ผมมีความปรารถนาอะไร"
หลินเฟิงทอดถอนหายใจยาว
เขาไม่มีความปรารถนาอะไรทั้งนั้น
บรรยากาศของเกมนี้แย่เกินไปแล้ว "ผมนึกว่าฉากตอนนี้น่าจะพออบอุ่นขึ้นมาบ้าง รุ่นพี่เห็นรุ่นน้องผู้มาทีหลังแล้วอยากจะช่วยชี้แนะอุ้มชูเสียอีก
แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่า ไอ้เกมเฮงซวยนี่ บรรยากาศจะดีขึ้นไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว!
ผมจะชิลไม่ได้เลยสักนิดใช่ไหมเนี่ย!"
"ถูกรุ่นพี่กีดกัน เจอแรงกดดันจากชีวิต โดนเพื่อนร่วมงานบอยคอต ทำให้ผมได้แต่มาบ่นระบายความอึดอัดใจอยู่ที่นี่เท่านั้น"
"น้ำตาผมแทบจะไหลพรากเป็นไข่มุกเม็ดเล็กๆ อยู่แล้วเนี่ย!"