กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 215 ศาสตร์โอสถลี้ลับ ยาสื่อวิญญาณกามาลัน
หลินเฟิงมองเห็นจุดที่ดอกกล้วยไม้มาชุมนุมกัน ทว่าเขากลับไม่ได้ผลีผลามเข้าไป ร่างโครงกระดูกนั้นก็เหมือนกับเทพหยิน มันไม่ได้มีตัวตนอยู่ตรงนั้นจริงๆ
โครงกระดูกนั้นฝังร่างอยู่ภายในต้นไม้เจี้ยนมู่ที่สูงเสียดฟ้า ต้นไม้เจี้ยนมู่สูงเสียดฟ้าต้นนั้นดูละม้ายคล้ายกับพืชตระกูลเฟิร์นต้นชนิดหนึ่ง ทั้งเก่าแก่โบราณและสูงตระหง่าน
รากของมันหยั่งลึกลงไปในความว่างเปล่า
พอมองดูรากเหล่านั้น ก็เห็นว่ามันหนาใหญ่ราวกับแขนของเด็กเล็ก
หรือไม่ก็เหมือนเส้นเลือดสีเขียวคล้ำที่ปูดโปนขึ้นมาบนแขนอันกำยำ
ด้านในลำต้นของต้นเฟิร์นนั้นมีโครงกระดูกฝังตัวอยู่ และเบื้องหน้าของเขาก็คือสิ่งที่ผู้อาวุโสกามาลันเคยเอ่ยถึง กามาลันที่แท้จริง กล้วยไม้แห่งปัญญา
หมอกควันสีฟ้าอ่อนแผ่เข้าปกคลุมไม้เจี้ยนมู่หนานหยางต้นนี้
ก่อเกิดเป็นภาพบรรยากาศที่พร่าเลือนชวนพิศวง