เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 213 ฤดูฝนมาเยือน (1/3)
จากรอยผนึกที่เปิดออกของไหทองแดง ของเหลวที่หวานหอมราวกับน้ำนมแม่ได้รินไหลออกมา มันยังดูคล้ายกับน้ำหวานของกาบหอยแครง ที่คอยล่อลวงผู้คนภายนอกให้หวนคืนสู่อ้อมอกมารดา
และเหมือนกาบหอยแครงที่ดึงดูดแมลงให้ตกลงไปข้างใน เพื่อย่อยสลายจนหมดสิ้น
เมื่อได้กลิ่นอันแปลกประหลาดนี้ หลินเฟิงในเวลานี้กลับตื่นตัวและมีสติแจ่มชัดเป็นพิเศษ เขารู้ดีว่านี่คือยายแก่ได้ย่อยสลายพรายถ่านหินข้างในจนเกลี้ยง และเริ่มมองหาเหยื่อรายใหม่แล้ว
นี่เป็นเรื่องดี พรายถ่านหินอาจจะกลายเป็นภาพหนังมนุษย์ที่เขาต้องการแล้ว เพียงแค่เขาลุกขึ้น เดินไปหยิบเอาภาพหนังมนุษย์ที่ลอยอยู่ด้านในออกมาคลุมร่าง ก็จะสามารถตบตาหลอกลวงภูตผีเทวดาได้สำเร็จ
ทว่าข่าวร้ายก็คือ ยายแก่ไม่มีเหยื่อรายใหม่
นางเล็งสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวในห้องนี้เข้าให้แล้ว
ตัวหลินเฟิงเองตกเป็นเหยื่อของยายแก่
นางสูญเสียสติสัมปชัญญะไปแล้ว จำหลินเฟิงไม่ได้อีกต่อไป
น้ำเหล่านั้นค่อยๆ หยดลงมาจากไหทองแดง ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลเข้มข้นเป็นพิเศษ หลินเฟิงไม่อยากเป็นศัตรูกับยายแก่ในไหทองแดง จึงจำต้องให้สิ่งชั่วร้ายพื้นเมืองของหนานหยางมารับเคราะห์แทนเสียแล้ว