0189 บทที่ 189 พวกเรามาพึ่งพาญาติ (3k)

บทที่ 189 พวกเรามาพึ่งพาญาติ (3k)

เฒ่าหนอนหนังสือคร่ำครึที่ถูกยกยอปอปั้นจนตัวลอยเคลิบเคลิ้ม พลันได้สติคืนมาในทันใดภายใต้การคุกคามของปืนคาบศิลา

นี่ราวกับถูกผ่ากะโหลกเปิดออกเป็นแปดเสี่ยง แล้วเอาน้ำเย็นจัดราดรดลงมาหนึ่งกะละมัง

ทั้งร่างตกใจตั้งแต่หัวจรดเท้าในพริบตา พลันกระจ่างแจ้งขึ้นมาทุกอย่างทันที

เขาแอบดันปืนคาบศิลาของหลินเฟิงออกไปอย่างแนบเนียนพลางเอ่ย "เฮ้ย อย่าทำแบบนี้สิคุณ อย่าทำแบบนี้ ผมยอมพูดแล้วนี่ไง ชักมีดชักปืนแบบนี้เกิดปืนลั่นขึ้นมาจะทำยังไง"

หลินเฟิงยิ้มไม่ถึงดวงตา "วางใจเถอะ ไม่มีประกายไฟหรอก ไม่อย่างนั้นให้ผมลองเหนี่ยวไกดูสักทีไหมล่ะ"

เฒ่าหนอนหนังสือคร่ำครึหัวเราะเจื่อน "ไม่ละ ไม่ล้อเล่นแล้ว ผมพูด ผมพูดแล้วนี่ไงไม่ได้เหรอ

คุณอย่าโมโหเลย แค่พูดเล่นเท่านั้นเอง พูดเล่นน่า"

หลินเฟิงทำท่าพร้อมตั้งอกตั้งใจฟัง เฒ่าหนอนหนังสือคร่ำครึจึงถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งแล้วเอ่ย "พรายถ่านหิน เป็นภูตเขารูปแบบหนึ่ง

พวกเราไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจคำพรรณนาของคนนอกพวกนั้นเลย การกำเนิดของพรายถ่านหิน ความจริงแล้วเรียบง่ายมาก