กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 188 ยั่วยุ
ในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หลินเฟิงยกหินก้อนหนึ่งที่หนักเกือบหนึ่งตันมาขีดๆ เขียนๆ วาดๆ อยู่ในลานเรือน
ผู้ดูแลศาลเจ้าน้อยยืนอยู่ด้านหลังหลินเฟิง มองดูเขาตวัดพู่กันอย่างเมามันเขียนจดหมายเป็นวรรคเป็นเวร อ้าปากจะพูดอยู่หลายครั้งแต่ก็กลืนคำพูดลงไป
เขาเกือบจะทนไม่ไหวจริงๆ
ลายมือของหลินเฟิงมันช่างอัปลักษณ์เกินทนจริงๆ
คนมองเห็นแล้วคันไม้คันมือจนแทบทนไม่ไหว อยากจะแย่งพู่กันมาเขียนแทนให้รู้แล้วรู้รอด
เสียดายที่ทำไม่ได้
ผู้ดูแลศาลเจ้าน้อยจึงอึดอัดทรมานใจยิ่งนัก
ยิ่งไปกว่านั้น เนื้อหาในจดหมายก็ชวนให้พูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่บ้าง
หลินเฟิงไล่เขียนจดหมายทีละฉบับ ด้านบนเขียนไว้ว่า "พวกแกไอ้สัตว์เดรัจฉานทั้งหลาย เรื่องที่พวกแกสวมรอยเป็นสำนักซ่างชิงเหมาซานถูกฉันจับได้แล้ว มาฆ่าพ่อแกสิ"