กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 186 อาคารใหญ่หมื่นห้องไร้ที่พักพิง
ด้านหน้าศาลเจ้าของเจ้าแม่ม่าจู่มีไอชี่สีเขียวครามกางกั้นดุจม่านบัง ทว่าถึงจะเป็นเช่นนี้ พวกสิ่งแปลกประหลาดอัปมงคลก็ยังกล้ามาหยั่งเชิงดูให้รู้แจ้งถึงหน้าศาลเจ้า
พวกมันเหมือนปลิงที่ได้กลิ่นคาวเลือด เกาะกลุ่มกันยั้วเยี้ยอยู่ด้านนอกศาลเจ้า
ซากศพดำเกรียมเป็นตอตะโก
"ท่านกวนอูบรรจุอวัยวะ" ร่างสูงตระหง่าน
พวกหยินเหล่านี้ก้มมองดูหยางตรงเบื้องหน้า ศาลเจ้าเทียนเฟยเหนียงเหนียงจึงเปรียบเสมือนเกาะร้างกลางความมืดมิด โดนสิ่งชั่วร้ายฝ่ายหยินเหล่านี้ปิดล้อมจนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
ต่อให้เป็นควันธูปบูชาของสรรพสัตว์ ก็มิอาจส่องสว่างทะลุหมอกควันหนาทึบด้านนอกได้
เสียงประหลาดพิลึกกึกกือที่แว่วมาจากข้างในนั้น ล่อลวงให้หลินเฟิงที่อยู่ด้านในก้าวออกไปไม่หยุดหย่อน
พวกมันรู้ว่าผู้ดูแลศาลเจ้าน้อยอยู่ด้านใน แต่ก็ยังไม่ยอมจากไป ได้แต่เดินวนเวียนไปมา คล้ายกับจะบุกทะลวงเข้ามาในศาลเจ้าได้ทุกเมื่อ เพื่อสร้างแรงกดดันทางจิตใจให้หลินเฟิง
กระทั่งท้องฟ้าสว่าง