0154 บทที่ 154 คือกระเพาะ (6.2k)

บทที่ 154 คือกระเพาะ (6.2k)

บทที่ 153 คือกระเพาะ (2k)

ความผิดปกติที่ถูกสั่นคลอนเฉกเช่นวัดผู่ถัวนั้น ในฟู่โข่วมีไม่น้อยเลย

ไม่ใช่เพียงแค่เทพพรตพระสงฆ์ในท้องถิ่นเหล่านี้เท่านั้น

กระทั่งพระโพธิสัตว์ฝรั่งที่พวกหลวงพ่อฝรั่งกราบไหว้บูชาอยู่ไม่กี่รูปนั้นก็ยังเกิดความผิดปกติ บนใบหน้าพระโพธิสัตว์ของพวกเขา ความมืดมิดและแสงสว่างเข้าปกคลุม ดูคล้ายจะร้องไห้ก็ไม่ใช่ คล้ายจะยิ้มก็ไม่เชิง

ส่วน "ผ้าโพกหัวแดง" ของศาลเจ้ากวนอู ถูกสายลมแผ่วเบาพัดผ่านวูบหนึ่ง คนถือดาบข้างกายรูปปั้นกวนอูทั้งสองคนก็แผ่ไอพิฆาตตลบอบอวล ขับไล่ความมืดมิดที่หมายจะเข้าใกล้ให้ถอยร่นไปอีกครั้ง ภายในศาลเจ้าเทียนเฟย แสงสว่างยังคงสุกสกาวดังเดิม ไร้ซึ่งความมืดมิดแม้เพียงเศษเสี้ยว

ราวกับเตียงผ่าตัดที่เปิดโคมไฟไร้เงาเอาไว้

ยังดีที่สถานที่เหล่านี้ล้วนยังต้านทานไหว

ทว่าจุดที่เกิดเรื่องขึ้นจริงๆ กลับเป็นท่าเรือและป่าช้ารกร้างนอกเมือง

ยามที่ความมืดมิดมาเยือน เรือลำใหญ่ที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดกลับ "มีชีวิต" ขึ้นมา บรรดากุลีที่แบกหามสิ่งของ รวมถึงสมาชิกพรรคเฉาปังที่คุมงานอยู่ข้างๆ ต่างถูกลากเข้าไปในเรือ