เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 144 ภาพถ่ายที่เพิ่มขึ้นมา
หลังลั่นไกไปหนึ่งนัด หลินเฟิงไม่ได้รู้สึกแปลกประหลาดอะไรมากนัก ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าวิธีของท่านผู้เฒ่าได้ผลจริง
ในเกมนี้ หลินเฟิงที่ไม่มีชะตาลักษณ์ทั้งยังเพิ่มพูนชี่อวิ้นขึ้นมาอย่างมหาศาล สามารถใช้ปืนคาบศิลาได้
เพียงแค่ทีเดียว ต้นกำเนิดวารีร้ายตรงหน้าที่แข็งแกร่งกว่าขั้นเจ็ดอย่างแน่นอนก็เจ็บปวดทรมานจนแทบอยากตายไปให้พ้นๆ
จากนั้น หลินเฟิงก็โหมกระพือลมพายุคลั่ง
ด้วยพลังขั้นแปดของเขา การจะโหมกระพือลมพายุอย่างรุนแรงเพื่อขับเคลื่อนเปลวเพลิงให้ลามเลียไปทั่วจึงยังนับว่าตึงมืออยู่บ้าง จนทำให้เขาแทบอยากจะใช้ [วิชาเสวยเร้นลับ: ดื่มลมกินน้ำค้าง] ตรงนี้เพื่อฟื้นฟูตัวเองเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ทว่ายามนี้อยู่ท่ามกลางการประลองวิชา ย่อมไม่อาจพะวงเรื่องการฝึกฝน เมื่อสายลมโหมกระพือออกไป เปลวเพลิงสีทองคำชาดก็โถมซัดไปรอบทิศ ร่างต้นได้รับบาดเจ็บสาหัส ส่วนต้นกำเนิดวารีร้ายที่เหลือก็มิอาจรอดพ้นเคราะห์กรรมไปได้
ไม่ว่าจะเป็นนายกอง ขุนพลซ้าย หรือแม้แต่เจ้าแม่ต้าเฟย เจ้าแม่เช่อเฟย ต่างก็ถูกกลืนเข้าไปในกองเพลิง วารีร้ายไหลทะลักออกจากทวารทั้งเจ็ดและถูกเผาผลาญจนมอดม้วยในทะเลเพลิง
[ยึดร่าง]