กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 141 ฝูงมารเริงระบำ
ภายนอกห้องรับแขกที่มีคนอยู่เพียงคนเดียว ลมหยินพัดหวีดหวิว เสียงพิลึกพิลั่นดังแว่วจากข้างในออกมาถึงข้างนอก ทำให้เฝิงเหล่าต้าที่ถือกล่องอยู่ในมือด้านนอกตัวสั่นงันงก ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เขามาถึงตั้งนานแล้ว แต่ไม่กล้าก้าวเข้าไป
เขากลัวตระกูลหลี่ และยิ่งกลัวเจ้าแม่เพียนเฟยที่อยู่ข้างในนี้มากกว่า
เจ้าแม่เพียนเฟยเกิดต้องตาคุณชายรองตระกูลหลี่เข้าแล้ว
คุณชายรองตระกูลหลี่ จะมาเวลาไหนไม่มา ดันทะลึ่งมาตอนดึกดื่นค่ำคืนช่วงที่เขากำลังทำพิธีรับเทพแท้จริง แถมยังถูกเจ้าแม่เพียนเฟยหมายตาเอาไว้อีก
คราวนี้ เขาก็หมดปัญญาแล้วเหมือนกัน
ความหวาดกลัวดั่งอสรพิษคอยกัดกินหัวใจ ทำให้มือเท้าของเขาเย็นเฉียบ
ด้านหลังของเขา ในเงามืด ดูเหมือนจะมีเส้นผมขยับไหวเบียดเสียดกันอยู่จนนับไม่ถ้วน
เส้นผมเหล่านั้นเสียดสีพันกันไปมาจนเกิดเสียงคล้ายกับเสียงคน