0119 บทที่ 119 เขาร้องเพลงพบสหายเก่าในแดนไกล

บทที่ 119 เขาร้องเพลงพบสหายเก่าในแดนไกล

รอดแล้ว แต่รอดไม่หมด

ไม่ทันได้ส่งเสียงกรีดร้องออกมาแม้แต่แอะเดียว วิญญาณของเทพภูเขาหัวเหล็กนาบก็สละร่างเนื้ออย่างเด็ดเดี่ยว แล้วมุดเข้าไปในเทวรูป หลงคิดว่าตนเองหนีรอดพ้นความตายและพอจะหาที่หลบภัยชั่วคราวได้ ทว่าใครจะไปรู้ เมื่อมีเศษเสี้ยววิญญาณล่วงล้ำเข้าไป เทวรูปที่ตกตะกอนนิ่งสงบมาไม่รู้กี่ปีองค์นั้น พลันเกิดความเคลื่อนไหวผิดปกติขึ้นมา

เธอคิดว่าตนเองสะกดเทวรูปเทพภูเขาเอาไว้ได้ ทว่าทันทีที่วิญญาณของเธอแทรกเข้าไปในเทวรูปเทพภูเขา พิธีเซ่นสรวงที่ตระเตรียมไว้เนิ่นนานแล้วก็เริ่มต้นทำงาน

แถมยังใช้ดวงวิญญาณของเทพภูเขาตัวปลอมมาเป็นเครื่องเซ่นสังเวย

เพียงชั่วพริบตา

ดวงตาของเทวรูปเทพภูเขาด้านหน้าพลันสาดประกายแสงประหลาด เทวรูปเทพภูเขาทั้งสององค์เริ่มสูบกลืนพลังเลือดเนื้อของหัวเหล็กนาบย้อนกลับ ต่อให้ไร้ซึ่งดวงวิญญาณแล้ว ทว่าร่างปีศาจงูอันมหึมานั้น ก็ยังคงเปี่ยมล้นไปด้วยพลังชีวิตอันแข็งแกร่งอย่างยิ่ง

พลังปราณและโลหิตช่างบำรุงล้ำเลิศ

น่าตระหนกตกใจเป็นที่สุด

เทพภูเขาหัวเหล็กนาบกระเสือกกระสนทนอยู่มาได้ตั้งหลายปี ไม่ได้ถูกเหลียวชือสังหาร ไม่ได้ถูกคนอื่นสะกดข่ม แต่กลับต้องมาตายอย่างน่าขันเอาในตอนที่จวนเจียนจะหลุดพ้นเสียอย่างนั้น