0118 บทที่ 118 พิธีเซ่นไหว้ล้มเหลว

บทที่ 118 พิธีเซ่นไหว้ล้มเหลว

หมอกควันค่อยๆ สลายตัว

ท่ามกลางขุนเขาเซียงซีที่ขยายตัว ทุกคนต่างเดินเรียงแถวเข้าไปในหุบเขาราวกับกำลังละเมอ

พอเข้าสู่ขุนเขา ก็ไม่มีถนนคอนกรีตอีกต่อไป

ยังดีที่ทางยังพอเดินได้ ทว่าสองข้างทางนั้น ต้นไม้ล้วนเหี่ยวเฉาแห้งตาย ราวกับถูกสูบเอาพลังชีวิตไปจนหมดสิ้น กิ่งก้านที่ผอมแห้งดูเหมือนมือที่ยื่นออกไปสู่ฟากฟ้า

หมู่บ้านค่ายแห่งหนึ่งปรากฏให้เห็นรางๆ อยู่ไม่ไกลในหุบเขา

เมื่อเห็นหมู่บ้านค่ายนี้ หมอเซี่ยรู้สึกว่าสมองของตนยิ่งทวีความปวดร้าว ราวกับมีบางสิ่งมุดเข้าไปในหัวและกำลังสูบกินมันสมองของเขา

เขาเดินอย่างไร้ความรู้สึกไปถึงหน้าประตูหมู่บ้านค่าย มองชามแตกและฆ้องพังตรงทางเข้าพลางสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างขึ้นมารางๆ

ส่วนที่ว่าไม่ถูกต้องตรงไหน

เขาบอกไม่ถูก