0106 บทที่ 106 โรงพยาบาล

บทที่ 106 โรงพยาบาล

บ่ายสองโมง ลงจากสถานีรถไฟความเร็วสูง ก็รีบต่อแท็กซี่มุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลโดยไม่หยุดพัก

บนรถไฟความเร็วสูง หลินเฟิงมองเห็นอย่างชัดเจนว่าสภาพอากาศเปลี่ยนจากแดดจ้าฟ้าโปร่งกลายเป็นเมฆครึ้มปกคลุมได้อย่างไร

เดินทางรอนแรมมาตลอดทาง

แทบไม่ได้หยุดพักหายใจ

ตารางเวลาของหลินเฟิงแน่นเอี้ยด

ซ้ำยังแบกสัมภาระใบใหญ่มาอีกสองใบ

ยังดีที่แม้เขาจะอยู่ในโลกความเป็นจริง ปราศจากพลังเทพภูเขาคอยหนุนนำ และสูญเสียวิชาอันน่าทึ่งระดับขั้นหกชั้นล่างไป แต่เขาก็ยังนับเป็นชายหนุ่มที่แข็งแรงกำยำ เป็นคนในขั้นเก้า

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น หลังจากได้รับการเสริมส่งจาก [วิชาเสวยเร้นลับ: ดื่มลมกินน้ำค้าง] ไปสองสามครั้ง สมรรถภาพทางกายของหลินเฟิงก็พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด

แม้ตลอดทางแทบจะไม่ได้พักผ่อน