กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 102 ผมมีวาจาหนึ่งคำ โปรดตั้งใจฟัง (3.8k)
พอสู้มาถึงช่วงท้าย หลินเฟิงรู้สึกจริงๆ ว่าสมองคนเราถูกซัดจนเละเป็นโจ๊ก โดยเฉพาะช่วงสิบกว่าวินาทีสุดท้าย ถ้าไม่ใช่เพราะเสียง [ฝ่า] [ป๋อ] ของเขาแต่เดิมพุ่งเป้าไปที่วิญญาณ เขาก็คงจบเห่ไปแล้วจริงๆ
การประลองวิชาดำเนินมาถึงช่วงไม่กี่สิบวินาทีสุดท้าย
สติสัมปชัญญะของเขาพร่าเลือนไปหมดแล้ว
[ความชำนาญวิชากระบี่] ได้สำแดงอานุภาพสูงสุดออกมา
จนถึงท้ายที่สุด
กลับเป็นสัญชาตญาณจาก [ความชำนาญวิชากระบี่] ของเขาที่กำลังออกศึก
จะพูดยังไงดีล่ะ
อาจเพราะปราศจากพันธนาการแห่งสติรับรู้ของหลินเฟิง
วิชากระบี่ของเขาจึงยิ่งเฉียบคมและน่าสะพรึงกลัวขึ้นไปอีก