กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 57 ซวยแล้ว มีไอ้ขี้ตุ๋ย
หลินเฟิงน่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว
คนพวกที่หากินกับทางสายมืดแบบนี้ ไม่มีใครตายดีสักราย
เหลียวชือที่ยอมอุทิศร่างกายทุกสัดส่วนให้แก่ราชายักษา หลังจากตายไปได้ไม่นาน ศพก็สภาพเหมือนหุ่นขี้ผึ้งที่โดนความร้อนสูงหลอมละลาย กระทั่งเค้าโครงความเป็นมนุษย์ยังมองไม่ออก
ส่วนหลี่ผูซ่าที่แบกพระโพธิสัตว์ไว้บนหลัง ตายไปแล้วก็ยังมีเสียงสั่งเสียติดมาด้วย
หลินเฟิงเองก็ไม่ควรจะแปลกใจเลย
ก็แค่เสียงสั่งเสียไม่ใช่เรอะ!
แถมพระโพธิสัตว์โผล่มาอีกองค์
ฆ่าทิ้งก็สิ้นเรื่อง!
หลินเฟิงกัดฟันกรอด เพลงกระบี่ที่ใช้ออกไปล้วนอำมหิตทุกกระบวนท่า แทงกระบี่ทะลวงจากในปากของพระโพธิสัตว์ทะลุออกไปทางด้านหลังศีรษะ