กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 56 นายยังแถมเสียงสั่งเสียมาด้วยเรอะ?
สายลมพัดหวีดหวิวเย็นยะเยือก
ฟ้าร้องยังคงคำรามไม่หยุด แม้หลินเฟิงจะมีพลังระดับขั้นเจ็ด แต่เมื่อลมกรรโชกผ่านร่าง เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ
ไม่ต้องพูดถึงอีกสองคนที่เหลือเลย
ขนาดจูไป่ฮู่ สภาพยังดูเหมือนมีภาวะตัวเย็นเกินไปแล้วด้วยซ้ำ
คนสองฝ่ายเปิดฉากตีกัน หลินเฟิงใช่ว่าจะไม่คิดชิ่งหนี ทว่าพอเหลือบมองไปข้างหลังแล้วเห็นดวงตาของตัวประหลาดอะไรก็ไม่รู้โผล่มาเต็มป่าทึบจนน่าขนลุกขนพอง
การเปิดตัวแบบเฉพาะตัวของอาหลู่ฮุ่นได้ปลุกพวกภูตผีปีศาจทั่วทั้งป่าเขาให้ตื่นขึ้นมา ไม่แน่ว่าสถานการณ์ตอนนี้อาจเข้าตำรา "ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นคอยฮุบอยู่ข้างหลัง" เบื้องหลังของสองฝ่ายนี้ดึงดูดศัตรูร้ายกาจมานับไม่ถ้วนที่กำลังเฝ้ารอฉากจบของการต่อสู้อันดุเดือดระหว่างเสือสองตัว
ถ้าเขาไม่โดนลูกหลงจากการปะทะกันระหว่างอาหลู่ฮุ่นกับจอมเวทโครงกระดูกซัดจนตาย