0054 บทที่ 54 อาหลู่ฮุ่น

บทที่ 54 อาหลู่ฮุ่น

คนนำทางคุกเข่าทรุดลงกับพื้น สวดสรรเสริญพระพุทธองค์ โขกศีรษะลงกับพื้นอย่างเลื่อนลอยไร้แววตา โลหิตปราณของคนเป็นบนร่างเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว

กล

บทที่ 54 อาหลู่ฮุ่น

คนนำทางทรุดคุกเข่าลงกับพื้น สวดสรรเสริญพระพุทธองค์ โขกศีรษะลงกับพื้นอย่างเลื่อนลอยไร้แววตา โลหิตปราณของคนเป็นบนร่างเหือดหายไปอย่างรวดเร็ว

กลายเป็นเยียบเย็นยะเยือกขึ้นมา

คิ้ว ปลายจมูก และเสื้อผ้าบนตัวล้วนมีเกล็ดน้ำค้างแข็งเกาะจับจนทั่ว

เดิมทีโลหิตปราณของเขาก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรอยู่แล้ว หากินกับเรื่องสีเทา ดวงชะตาก็ไม่ได้แข็งพอ

รอนแรมทนทรมานมาตลอดทาง ตัวคนก็แทบจะเหลือลมหายใจร่อแร่อยู่แค่เฮือกเดียวตั้งนานแล้ว

พอได้ยินเสียงสวดภาษาสันสกฤตนี้เข้า เขาจึงเป็นคนแรกที่ทานทนไม่ไหว คุกเข่าลงแล้วส่งเสียงสวดภาษาสันสกฤตออกจากปาก พ่นเอาไอปราณมีชีวิตเฮือกสุดท้ายนั้นทิ้งไป