กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 53 "คน" ที่หลงเหลืออยู่ในขุนเขา
เดิมทีนึกว่าเทพภูเขาเก๊จะเป็นตัวเป้งอะไร แต่พอเทียบกับพวกตัวประหลาดวิปริตข้างนอกนั่นแล้ว
เทพภูเขาเก๊กลับกลายเป็นตัวที่เคี้ยวง่ายที่สุดในที่แห่งนี้ไปเสียฉิบ
แม้หลินเฟิงจะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าก่อนมาแล้วว่าหนิวโถวไจ้อาจจะอันตรธานหายไปแบบนี้
แต่พอมาเจอกับตาเข้าจริงๆ เขาก็ยังอดปวดเศียรเวียนเกล้าไม่ได้ ตกอยู่ในสภาพ "ไร้ญาติขาดมิตร" และ "มองไปทางไหนก็มืดแปดด้าน"
ไม่กล้าวิ่งซี้ซั้วเลยแม้แต่น้อย
ที่นี่ไม่มีที่ไหนปลอดภัยเลยสักแห่ง
หนิวโถวไจ้ไม่เหมือนกับชิงเฉวียนไจ้
ชิงเฉวียนไจ้อยู่เขาด้านหน้า เดินลงเขาไปก็ถึงตัวอำเภอ เต็มไปด้วยไอมนุษย์ ถึงชิงเฉวียนไจ้จะมีความแปลกประหลาดอยู่บ้าง แต่ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่รับมือได้ พอออกจากเขาไปแล้วก็ยังคงเป็นโลกของมนุษย์