0049 บทที่ 49 เพลงสรรเสริญแห่งความสิ้นหวัง

บทที่ 49 เพลงสรรเสริญแห่งความสิ้นหวัง

อยู่ในเกม ไม่พูดจาไร้สาระ มุ่งมั่นผ่านด่านอย่างเดียว

หลินเฟิงแบกไกด์นำทางพาดบ่าอย่างป่าเถื่อนแล้วพาตัวออกไป

ไกด์นำทางอยากจะร้องไห้

หลินเฟิง "ร้องเลย ร้องไห้ก็นับเวลานะเฟ้ย!"

ตลอดทางไร้ภัยไร้อุปสรรค ก่อนที่ฝนจะตกลงมา หลินเฟิงก็มาถึงโรงเตี๊ยมเทพมงคลแล้ว เขายืนมองศพสามพิฆาตอย่างหยิ่งผยอง ซึ่งพวกมันก็สงบเสงี่ยมเจียมตัวเป็นอย่างดี

ไม่กล้าสบตาหลินเฟิงตรงๆ

นิ่งสนิทราวกับสิ่งไร้ชีวิต

หลินเฟิงเปิดใช้เนตรญาณเพ่งปราณ ศพสามพิฆาตยังคงไม่มีชี่อวิ้นเหมือนเดิม

เขาครุ่นคิดอยู่ในใจ