เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 280 เหนือวิถีสามัญ
ร่างตรงหน้าสูงเก้าฉื่อ ผิวเป็นสีเทาอมเขียว ดูไร้ชีวิต
ดวงตาทั้งสองโตผิดปกติ กินพื้นที่ไปครึ่งใบหน้า จ้องขึ้นไปด้านบนอย่างว่างเปล่า
กาลเวลาแทบไม่ได้ทำให้ร่างนี้ผุพัง สภาพศพยังสมบูรณ์อย่างไม่น่าเชื่อ
“เผ่ามารหรือ?”
เจียงลั่วขยับลำคอเล็กน้อย สายตาจับจ้องศพตรงหน้าไม่วางตา ขณะค่อย ๆ ถอยหลัง
ตอนมีชีวิต มารตนนี้ต้องมีพลังเกินขั้นหกอย่างแน่นอน ใครจะรู้ว่าร่างที่ดูไร้ชีวิตนี้ซ่อนลูกไม้อะไรที่คาดไม่ถึงเอาไว้หรือเปล่า
ระหว่างที่เขากำลังถอย จู่ ๆ ก็เกิดเรื่องขึ้น!
แสงมืดสลัวสายหนึ่งที่ควบแน่นจนแทบจับต้องได้พุ่งออกจากดวงตาโตคู่นั้น เร็วยิ่งกว่าสายฟ้า ตรงเข้าหากลางหว่างคิ้วของเจียงลั่ว
“ฮี่ ๆ! เจ้าหนูเผ่ามนุษย์ ช่างระวังตัวเสียจริง ร่างดี ๆ เช่นนี้ ให้บรรพชนอย่างข้ายืมใช้หน่อยเถอะ!”