กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 163 ออกทะเล
ลมทะเลพัดเอากลิ่นเค็มคาวมาพร้อมกับระลอกคลื่นเล็ก ๆ ที่ซัดกระทบท่าเรือซึ่งก่อด้วยหินสีเทาอมเขียว เกิดเสียง “ซ่า” ดังเป็นจังหวะ
ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี เจียงลั่วก็สวมชุดสีเทาที่เคลื่อนไหวสะดวก เดินตามเย่เฉิงผิงกับเย่หลานโยวมาถึงท่าเรือ ส่วนเย่ชิงฮวนเลือกอยู่บ้านดูแลเอ้อร์ยา
พอมาถึงท่าเรือ เจียงลั่วก็เห็นว่ามีคนสิบกว่าคนมารออยู่แล้ว
นอกจากชาวหมู่บ้านหวงสือ ยังมีคนจากชุมชนอื่นอีกหลายแห่ง ทุกคนมีพลังฝึกตนอย่างน้อยขั้นสอง
ปรมาจารย์ขั้นสามคนหนึ่งสวมชุดสีน้ำเงิน มีหนวดเคราเต็มหน้า ทักขึ้นว่า “หลานโยวก็ออกทะเลด้วยหรือ?”
เย่เฉิงผิงหัวเราะแล้วตอบว่า “เด็กคนนี้อยู่นิ่งไม่ได้น่ะ...”