เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 15 ใครว่าถางถางออกงานไม่ได้
สิ้นคำถามนี้ของคุณย่ากู้ โถงด้านหน้าราวกับถูกตัดเสียงลงฉับพลัน แม้กระทั่งอากาศก็คล้ายจะแข็งค้างไป
แขกเหรื่อที่กระซิบกระซาบกันเมื่อครู่ บัดนี้ต่างพากันเงียบกริบดั่งจักจั่นในฤดูหนาว ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอีก
เหรียญหนึ่งหยวนนั้นยังคงนอนอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนพื้นหินอ่อน แสงไฟพาดผ่านพื้นผิวเรียบโล่งของมัน สว่างวาบราวกับจงใจเตือนให้ทุกคนนึกถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
สวี่ม่านได้สติก่อนใคร เธอรีบปั้นรอยยิ้มอย่างยากลำบากออกมาทันที แล้วรีบก้าวเข้าไปไกล่เกลี่ยสถานการณ์อย่างร้อนรน
“แม่ ผู้เยาว์แค่หยอกล้อกันเล่นเท่านั้น ท่านอย่าเพิ่งมีโทสะเลย”
คุณย่ากู้ไม่แม้แต่จะเหลือบหางตาขึ้นมอง เธอพลิกข้อมือสะบัดหัตถ์ของสวี่ม่านที่คิดจะเข้ามาประคองทิ้งไปทันที
กิริยาเด็ดขาดเฉียบคม ไม่ไว้หน้าใครแม้แต่น้อย
“หยอกล้อกันเล่นงั้นหรือ”