เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 14 ใครรังแกถางถางของฉัน?!
ในเวลานี้ หลินเสวี่ยเอ๋อร์พลันเดินออกมาจากห้องโถงด้านข้าง สายตาของทุกคนล้วนถูกเธอดึงดูดไป
เธอสวมชุดราตรีโอต์กูตูร์สีชมพู ชายกระโปรงระพื้นเล็กน้อย เนื้อผ้าสะท้อนประกายมุกระยิบระยับใต้แสงไฟ
รอยคอดช่วงเอวตัดเย็บได้งดงามยิ่งนัก ขับเน้นให้เรือนร่างของเธอดูบอบบางและสูงศักดิ์
เซี่ยอวี่ถังถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าพ่อแม่บุญธรรมของหลินเสวี่ยเอ๋อร์กับตระกูลกู้เป็นคู่ค้าทางธุรกิจกัน
แปดส่วนในสิบเธอคงอาศัยนามของตระกูลหลินมาร่วมงาน
ฝีเท้าของหลินเสวี่ยเอ๋อร์ไม่ช้าไม่เร็ว รองเท้าส้นสูงเหยียบลงบนพื้นหินอ่อน ส่งเสียงกังวานใสเป็นจังหวะจะโคน
แต่ละก้าวคล้ายกับวัดระยะมาอย่างดี ไม่ดูจงใจจนเกินไป ทั้งยังพอเหมาะพอดีให้ทุกคนในที่นั้นมองเห็นรูปลักษณ์อันสมบูรณ์แบบของเธอได้อย่างชัดเจน