เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 188 หร่วนเฮ่อหลาง
“กร๊าก!”
ภายในชั้นที่หกของหอคอยทะลวงสวรรค์ ประตูหอคอยค่อย ๆ เปิดออก
หลิวเทียนหยางก้าวเข้ามาจากหลังประตูหอคอย เบื้องหน้าคือทัศนียภาพแวดล้อมใหม่ ไม่มีภูเขาลำธารดวงจันทร์และดวงตะวัน มีเพียงแสงสว่างที่พร่ามัวเล็กน้อยแต่สามารถส่องสว่างทั้งโลก ใต้เท้าคือทะเลสาบที่เรียบนิ่งและลื่นไหลดั่งผิวกระจก ผิวทะเลสาบมีเนื้อแข็ง แต่ย่ำลงไปแรง ๆ กลับรู้สึกนุ่มนวล และทะเลสาบยังเกิดระลอกคลื่น
ทะเลสาบกว้างใหญ่มาก มองแวบเดียวไม่อาจเห็นขอบเขต
ตรงกลางสายตาของหลิวเทียนหยาง ชายคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิ บนตักที่พับไขว้นั้นมีกระบี่เล่มหนึ่งที่หลิวเทียนหยางคุ้นเคยยิ่งนัก
ถังเฉิน
ชายผู้นั้นย่อมเป็นหร่วนเฮ่อหลางอย่างไม่ต้องสงสัย
ขณะนั้นหร่วนเฮ่อหลางหลับตาพักผ่อน ราวกับไม่ทันสังเกตการมาถึงของหลิวเทียนหยางแม้แต่น้อย ลมหายใจแผ่วเบา ปอดและอวัยวะภายในผ่อนและตึงอย่างพอดีระหว่างการหายใจเข้าและออกแต่ละครั้ง