เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 187 ฟื้นฟู
“ขอน้อมรับการกลับมาของกู่เซิ่งหงซู่!”
หลังจากหลิวเทียนหยางเก็บตราหยกจักรพรรดิแล้ว เขาก็ลุกขึ้นยืนตะโกนก้องต่อฟ้าดิน หงซู่ที่นอนอยู่บนพื้นดินก็ลุกขึ้นยืนในพริบตา บัวอริยะพันกลีบราวกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงส่งที่สุดในโลกหมุนอย่างช้า ๆ เหนือศีรษะของหงซู่ บนนั้นยังมีปราณม่วงทองเส้นเล็ก ๆ หมุนเวียนอยู่ ยิ่งขับให้บัวอริยะพันกลีบดอกราวกับสิ่งสามัญ
“จักรพรรดิเทวะเทียนหยาง ตอนนี้พวกเรากลับวังอริยะกุยซวีกันเถิด”
ร่างของหงซู่แผ่บารมีแห่งจักรพรรดิราชันออกมาเลือนราง ไม่เพียงเพราะปราณม่วงทองของหลิวเทียนหยางผู้เป็นจักรพรรดิหนึ่งเดียวแห่งพันยุคที่แลกมากับบัวอริยะพันกลีบของเขาเท่านั้น แต่หงซู่ยังได้สัมผัสธรณีประตูแห่งขอบเขตจักรพรรดิอย่างเลือนรางจากเหตุการณ์ที่ทำลายแล้วก่อร่างใหม่เหล่านี้ด้วย
หลิวเทียนหยางพยักหน้ายิ้ม ๆ หงซู่ลุกขึ้นก่อนเป็นคนแรก กระโจนขึ้นสู่วังอริยะกุยซวีที่อยู่เบื้องบน หลิวเทียนหยางตามติดไปข้างหลัง ทันทีที่สองครูศิษย์เข้าสู่วังอริยะกุยซวี ประกายแสงม่วงทองก็พลันเปล่งวาบอยู่ตามขอบโครงของวังอริยะทั้งหลัง
วังอริยะกุยซวีมีกลิ่นอายของมหาจักรพรรดิปรากฏขึ้นบ้างแล้ว
สองครูศิษย์หงซู่มาถึงหน้าประตูใหญ่ของวังอริยะกุยซวี หลิวเทียนหยางมองป้ายที่จารึกอักษรสี่ตัวอันเป็นสี่เหลี่ยมมั่นคงทรงพลังว่า “วังอริยะกุยซวี” แล้วหันไปกล่าวกับหงซู่ “วัฏจักรจักรพรรดิร่วงหล่นร้อยปีได้สิ้นสุดลงแล้ว วังอริยะกุยซวีก็ควรเปลี่ยนชื่อเสียใหม่ ท่านอาจารย์เห็นว่าอย่างไร?”