เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 166 หลีชวนกับเฉาอวิ๋นซาน
“ยอดคนทั้งใต้หล้ามิมากนักดั่งปลาข้ามแม่น้ำ พวกเจ้าไอ้พวกหนูทั้งหลายบังอาจเอาฉายายอดอัจฉริยะมาใส่ชื่อตนเองได้อย่างไร” หลิวเทียนหยางเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลนและเย็นชา เสียงคำถามก้องไปทั่วหูของยอดอัจฉริยะเก้าคน ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
ปีศาจร้ายตรงหน้าผู้นี้ บนเส้นทางโบราณทะลวงฟ้านอกเขตนั้น ยังมีอยู่มากมายจนนับไม่ถ้วนอีกหรือ
พวกเขาซึ่งเป็นยอดอัจฉริยะที่เพียงพอจะมองข้ามใต้หล้าได้ กลับเป็นแค่ตัวเบี้ยสังเวยหรือ
“แต่พวกเจ้าก็ไม่จำเป็นต้องดูแคลนตนเองเกินไป หากตอนนั้นพวกเจ้าไม่ตายเพราะอุบัติเหตุ ตอนนี้ก็ล้วนบรรลุขอบเขตของเทพเจ้าสูงสุด จักรพรรดิเซียน และยอดผู้แข็งแกร่งสูงสุดกันทั้งนั้น ยอดผู้แข็งแกร่งสูงสุดบนเส้นทางโบราณทะลวงฟ้า ก็นับได้ว่าเป็นมือสังหารคนหนึ่ง หากพวกเจ้าชนะข้า หอคอยทะลวงสวรรค์จะปล่อยพวกเจ้าเป็นอิสระ ถึงตอนนั้นพวกเจ้าก็ค่อยบำเพ็ญดี ๆ บางทีหลังจากข้าบรรลุขอบเขตจักรพรรดิแล้ว อาจพาพวกเจ้าไปชื่นชมความงามบนเส้นทางโบราณทะลวงฟ้าก็ได้” หลิวเทียนหยางพลิกมือจับถังเฉินไว้ แล้วมองยอดอัจฉริยะแปดคนที่ยังรู้สึกตัวกล่าว
ยอดอัจฉริยะทั้งแปดที่ยืนอยู่สบตากันครั้งหนึ่ง จากนั้นหลิวเทียนหยางก็เห็นว่า เหล่ายอดอัจฉริยะที่เดิมทีมีวี่แววจะสิ้นเสียกำลังใจ กลับเปี่ยมด้วยกำลังใจอีกครั้ง
ยอดอัจฉริยะเผ่าเทพก้าวขึ้นไปปลุกสหายที่หมดสติให้ตื่น จากนั้นยอดอัจฉริยะเก้าคนก็ยืนอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ปรับตัวเล็กน้อยแล้วก็เปิดการสังหารกับหลิวเทียนหยางอีกครา