0132

⬢⬢⬢

ตอนที่ 132 ตัดสินใจ

“มิสู้พวกเราไปถามบรรพชน เป็นอย่างไร”

สีหน้าของเฉาอวิ๋นซานสงบนิ่งดั่งบ่อน้ำโบราณ ทว่าเหล่าอริยะต่างชะงักไปเล็กน้อย

“ไปถามบรรพชนในช่วงเวลานี้ ไม่ดี” ไท่เชียนปฏิเสธข้อเสนอของอวิ๋นซานอย่างเด็ดขาด เหล่าอริยะต่างรู้ดีว่าศิษย์อาจารย์คู่นี้ในยามปกติเป็นเช่นไร จึงมิได้ประหลาดใจที่ไท่เชียนปฏิเสธเฉาอวิ๋นซานตรง ๆ ทว่าท่าทีต่อมาของเฉาอวิ๋นซาน กลับทำให้เหล่าอริยะไม่กล้าเอ่ยปาก

เห็นเพียงเฉาอวิ๋นซานลุกขึ้นยืน “ข้าคิดว่า หลิวเทียนหยางที่มีฐานะเป็นทั้งเมล็ดพันธุ์มหาจักรพรรดิและผู้เปิดเส้นทางนั้น พิเศษจนเกินไปจริง ๆ ต่อให้มีวิหารศักดิ์สิทธิ์กุยซวีและจักรพรรดิเทียมสองท่านอยู่ ก็ไม่ควรตัดสินชะตากรรมในภายภาคหน้าของเขาเช่นนี้”

จักรพรรดิเทียม

ดวงตาของไท่เชียนหรี่ลงเล็กน้อย

แม้แต่ก่อนยุคมหาจักรพรรดิร่วงโรย หากมีผู้ใดก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิเทียม ผู้อื่นก็ยังจะขานเรียกด้วยความเคารพยำเกรงว่ามหาจักรพรรดิหรือจักรพรรดิราชัน เว้นเสียแต่จะเป็นมหาจักรพรรดิที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าจักรพรรดิเทียม จึงจะนำคำว่า “เทียม” ที่แฝงความเหยียดหยามเช่นนี้มาประดับหน้าจักรพรรดิเทียม

ทว่ายามนี้ เฉาอวิ๋นซานผู้เป็นศิษย์มิเพียงเรียกขานไท่เชียนว่าจักรพรรดิเทียมตรง ๆ แต่ยังแสดงความกังขาต่อผลการลงคะแนนของเหล่าอริยะภายใต้การเป็นประธานของจักรพรรดิราชันทั้งสองท่านอีกด้วย