0126

⬢⬢⬢

ตอนที่ 126 เมืองโม่หยวนเฉิงหวงซิงเย่

ฮวงชือฟันกระบี่ไปหนึ่งคราไร้ผล ชื่อหลีล่าถอยกลับมาได้อย่างสมบูรณ์

“ฮวงชือ ในเมื่อเป็นจอมมารเหมือนกัน ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้า ตอนนี้การประชันกันระหว่างเผ่าโบราณต่าง ๆ มิใช่เพียงแค่ความมากน้อยของกำลังพล ทว่าจำนวนยอดฝีมือระดับต้าจุนก็เป็นเงื่อนไขสำคัญที่ตัดสินพลังรบของเผ่าโบราณ หากเจ้าต้องบาดเจ็บเพราะเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ จนส่งผลกระทบต่อแผนการใหญ่พันปีของเผ่ามารข้า เช่นนั้นข้าก็คงกลายเป็นคนบาปตลอดกาลของเผ่ามารแล้ว” ชื่อหลีหยุดยืนห่างจากฮวงชือสองจั้ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ฮวงชือโกรธจัดจนหัวเราะออกมา กล่าวว่า “ท่านชื่อหลีช่างมีวิสัยทัศน์กว้างไกลเสียจริง ในสถานการณ์เช่นนี้ยังสามารถคิดคำนึงถึงอนาคตอันยาวไกลของเผ่ามารได้ สมแล้วที่เป็นผู้กุมอำนาจซึ่งพำนักอยู่ในตำหนักใหญ่จอมมาร”

ชื่อหลีได้ยินดังนั้นพลันขมวดคิ้วเล็กน้อย วาจานี้ของฮวงชือมิใช่เพียงแค่การประชดประชันธรรมดาเสียแล้ว

เช้ง!

ชื่อหลีผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วเบา พลิกข้อมือ ดาบยาวพร้อมฝักเล่มหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในมือของชื่อหลี เขาชักดาบออกเบา ๆ ทว่ายังคงส่งเสียงดาบยาวพ้นฝักอันกังวานใสออกมา

ฮวงชือหรี่ตามอง ดูแล้วก็คืออาวุธสร้างชื่อของชื่อหลี กระบี่ดาบโบราณชิงฉี

ดาบทั้งเล่มยาวสี่ฉื่อ ด้ามดาบมีความยาวกว่าครึ่งท่อนแขนล่างของบุรุษวัยผู้ใหญ่ ตัวดาบเหมือนดาบทั่วไป ทว่าบนตัวดาบเรียวยาวกลับมีอักขระรูนอันลึกล้ำยากหยั่งถึงอยู่หลายเส้น